Świadectwo energetyczne jest dokumentem sporządzonym na podstawie oceny energetycznej mieszkania, budynku lub jego części stanowiącej samodzielną całość techniczno - użytkową, określającym jego zapotrzebowanie na energię.
Świadectwo energetyczne musi być wykonane w formie pisemnej i elektronicznej.
Forma pisemna ma być załącznikiem do książki obiektu budowlanego, elektroniczna zaś, służyć ma spełnieniu obowiązku rejestracji dokumentów w krajowym rejestrze świadectw.
Tak, są to dwie stosowane wymiennie nazwy.
budynku mieszkalny
|
budynek
|
lokal mieszkalny
|
część bydynku stanowiąca samodzielną całość
|
Świadectwo dla budynku ma wygląd czterostronicowej broszury w formacie A4. (dla lokalu mieszkalnego oraz części budynku sporządza się certyfikat trzystronicowy)
Na pierwszej stronie znajdują się podstawowe informacje o budynku (rodzaj, adres etc.) oraz jego fotografia.
Poniżej umieszczona jest grafika przedstawiająca obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną. Podana jest również wartość zapotrzebowania na energię końcową budynku.
Na tej stronie znajdują się również dane certyfikatora oraz data wystawienia świadectwa.
Na drugiej stronie umieszczone są dane cząstkowe mające wpływ na określenie zapotrzebowania na energię (charakterystyka techniczno –
użytkowa budynku). Następnie opisuje się zapotrzebowanie na energię w podziale na ogrzewanie i wentylację,
ciepłą wodę użytkową, klimatyzację i oświetlenie.
Trzecia strona zawiera uwagi w zakresie możliwości zmniejszenia zapotrzebowania na energię końcową.
Czwarta strona certyfikatu to objaśnienia oraz informacje dodatkowe.
Jest to część budynku o jednej funkcji użytkowej, dla której zastosowane rozwiązania konstrukcyjno – instalacyjne pozwalają na niezależne jej funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem oraz ustalonym sposobem użytkowania, przy zachowaniu przepisów techniczno – budowlanych.
Jest to roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną na jednostkę powierzchni pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza w budynku, lokalu mieszkalnym lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno - użytkową, wyrażone w kWh/(m2/rok)
schemat blokowy obliczania wskaźnika zapotrzebowania na energię pierwotną do ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej
|
Jest to roczne zapotrzebowanie energii końcowej na jednostkę powierzchni pomieszczeń o regulowanej temperaturze powietrza w budynku albo lokalu mieszkalnym, wyrażone w kWh/(m2/rok)
Świadectwo energetyczne jest od 1 stycznia 2009 roku obowiązkowym dokumentem dla każdego mieszkania i budynku podlegającego kupnie, sprzedaży lub wynajmowi. Ukazuje ono rzeczywiste koszty
ogrzewania, klimatyzowania i oświetlania. Obowiązek jego posiadania wynika z wdrażania w Polsce unijnej
Dyrektywy EPBD
dotyczącej efektywności energetycznej budynków, która jest odpowiedzią na globalne zmiany klimatu oraz wzrost zanieczyszczenia atmosfery
dwutlenkiem węgla.
Polska, jako kraj unijny, na mocy art. 226 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, ma obowiązek wdrożyć dyrektywę EPBD .
W przeciwnym razie możemy spodziewać się zarzutów niedotrzymania umów ze strony UE oraz kar finansowych. Termin 1 stycznia 2009 roku jest
terminem ostatecznym biorąc pod uwagę, że pierwotnie Dyrektywa ta miała zostać wprowadzona w życie już 4 stycznia 2006 roku.
Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o wdrażaniu Dyrektywy EPBD w innych krajach UE, przeczytaj Raport
„Jak jest wdrażana Dyrektywa EPBD w krajach Unii Europejskiej?” (An Risc Status Report, stan na koniec 2007 roku)
W sprawie przeprowadzania szkoleń oraz egzaminu osób ubiegających się o uprawnienie do sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej,
Minister Infrastruktury wydał Rozporządzenie z dn. 21 stycznia 2008 r. (Dz. U. 2008 Nr 17 poz. 104).
Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej, a także sposób sporządzania i wzory swiadectw określone zaś zostały w
Rozporządzeniu z dn. 6 listopada 2008 r. (Dz. U. 2008 Nr 201 poz. 1240)
Certyfikaty energetyczne mogą sporządzać osoby, które posiadają pełną zdolność do czynności prawnych, nie były karane, ukończyły studia magisterskie
i posiadają uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo odbyły szkolenie i
złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Za równorzędne z odbyciem
szkolenia oraz złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu państwowego uznaje się ukończenie przynajmniej rocznych studiów podyplomowych na kierunkach
architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewne w zakresie audytu energetycznego na potrzeby termomodernizacji oraz oceny
energetycznej budynków.
Świadectwa budynku nie może wystawić jego projektant, kierownik budowy, właściciel, a także zarządzający budynkiem.
Świadectwo energetyczne jest ważne przez 10 lat od dnia wystawienia. Po upływie tego czasu, jeśli w budynku nie dokonano żadnych modernizacji,
wpływających na wartość wskaźnika zintegrowanej charakterystyki energetycznej, audytor musi potwierdzić jego aktualność i przedłużyć ważność na
kolejne 10 lat.
Jeśli w trakcie obowiązywania świadectwa energetycznego, budynek lub mieszkanie zostanie poddane działaniom budowlanym wpływającym na jego
charakterystyki energetyczne, konieczne będzie przygotowanie nowego świadectwa potwierdzającego dokonane zmiany. Uaktualnienie to nie powinno się wiązać z dużymi kosztami.
Nie, świadectwo energetyczne jest związane tylko i wyłącznie z budynkiem bądź lokalem i ma stanowić załącznik do książki obiektu budowlanego.
Koszty uzyskania certyfikatu energetycznego będą regulowane przez prawa rynku i uzależnione będą od rodzaju i wielkości budynku lub lokalu.
Z obowiązku posiadania certyfikatu energetycznego zwolnione są budynki podlegające ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków, używane
jako miejsca kultu i do działalności religijnej, przeznaczone do użytkowania w czasie nie dłuższym niż dwa lata, niemieszkalne służące gospodarce
rolnej, przemysłowe i gospodarcze o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2/rok, mieszkalne przeznaczone do użytkowania nie dłużej
niż 4 miesiące w roku, wolnostojące o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.
|